We Did It!

18-09-2017 | 00:16

Lieve mensen, 

We did it! The Sisters On the Run hebben voor het Oogfonds de 5 Engelse Mijl van de Dam by Night gedaan!

Gisteravond gaven al jullie betrokkenheid, lieve woorden en dat geweldig mooie bedrag me vleugels! Red Bull was er niets bij ;-p Want hoewel ik onder de trouwe begeleiding van Evy nooit verder ben gekomen dan 7 minuten lopen afwisselen met 2 minuten wandelen heb ik gisteravond de 8 km aan 1 stuk door gelopen! Snel gingen we niet (getuige onze eindtijd van 1uur 6min) maar op die manier konden we optimaal genieten van de geweldige sfeer die de Dam by Night heeft ;-)

Al voor de start zat de sfeer er bij ons en duizenden andere deelnemers goed in. Onder het genot van opzwepende ritmes werden door de Sisters de Oogfonds shirts aangetrokken, startnummers opgespeld, helium ballonnen ter herkenning van de kids in het publiek gekocht, nog snel even een energiereep weggewerkt en (met volle mond) kennisgemaakt met Danielle van het Oogfonds, glow in the dark armbandjes omgehangen, een paar 'voor' foto's gemaakt en kusjes aan de kids uitgedeeld om ten slotte het Goede Doelen startvak op te zoeken.

Na een kleine warming up is daar het aftellen ... 10, 9, 8 ... waarna onder groots gejoel het startschot klinkt! De meute zet zich vertraagd in beweging en weg zijn we, de straten en straatjes van Zaandam in. En terwijl we op de weg ernaartoe de ruitewissers nog op max hadden staan, lopen we nu een droge oranje/goud omrande zonsondergang tegemoet. De hele 8 km staan er mensen langs de kant aan te moedigen, overal worden kaarsjes, gekleurde lampjes en vuurkorfen ontstoken, we rennen van opzwepende Dance ritmes naar weemoedige Hazesklanken en via verschillende 'steal'- & drumbands naar de serene rust van die ene brug waar alleen de honderden voetstappen nog klinken en de spetters van de in meerdere kleuren verlichtte fontein heerlijk verkoelend op je gezicht neerdalen.    

De combinatie van fysieke inspanning met emotionele lading en de geweldige sfeer op het parcours bezorgen me meerdere malen kippenvel tijdens het lopen! Emoties vliegen voorbij ... alles van 'wat onwijs ruk dat ik hier voor Esmee loop, tot 'wat geweldig dat ik hier voor Esmee loop' passeert de revue, maar overmannen doet het me niet. Daar krijgt het ook de kans niet voor, want Hester loopt als een dartelende Gems trouw naast me (terwijl ze vast n keer zo hard had gekunt) en maakt elke keer zo vrolijk contact met het publiek dat ik dan al snel weer uit m'n kop en terug in het heerlijke moment beland :-)

En terwijl de KM bordjes zich aan elkaar rijgen vraag ik me af waar Lisenka loopt. Zij wilde liever wat sneller en houd alvast haar ogen open voor Annabel die verder op de route nog aansluit. Na het bordje 7KM wordt het publiek rijen dik en kun je niet anders dan op vleugels naar de finish snellen, ware het niet dat Hester en ik de andere twee nog moeten zien te vinden. Lisenka hebben we al snel, maar het wordt steed drukker en ... dan zie ik net voor de voetgangersbrug m'n Sissie staan! Met Annabel erbij zijn de Sisters compleet en gaan we op naar de Finish! We pakken elkaars handen en dat we de hele boel blokkeren deert ons niet, dit is ons moment en zo rennen we onder de finischboog door en dan komen toch ook even wat tranen los. Maar waar beter dan bij de Sisters!

Dankjulliewel!!!